FITFABRIEK DE BAARD// Verhaal - PT & Trajecten
Renate Hekkelman
"Ik moet fit worden."
Hoe Renate stap voor stap haar wereld weer groter maakte.
Voor Renate (37), die samen met haar vriendin Marlie in Wilp woont, was dat precies het moment waarop alles kantelde. Al elf jaar vormen ze samen een stabiele basis. Geen kinderen, geen huisdieren, maar wel een leven waarin structuur en voorspelbaarheid belangrijk zijn.
Sinds 2016 is Renate voor 85% afgekeurd. Ze leeft met een dwangstoornis en depressieve klachten, waardoor haar dagen vaak draaien om overzicht houden en vaste patronen bewaken.
Thuis is ze altijd bezig. Er is altijd een lijstje, altijd iets dat geregeld moet worden. Die structuur geeft veiligheid, maar zorgde er tegelijkertijd voor dat haar wereld langzaam kleiner werd.
In die periode kwam ze boven de honderd kilo uit. Niet alleen haar conditie ging achteruit, ook haar zelfvertrouwen kreeg een flinke knauw. Kleding paste niet meer, sociale activiteiten werden steeds lastiger en ongemerkt werd ze steeds vaker toeschouwer van haar eigen leven.
Op een dag keek ze naar zichzelf en wist ze dat er iets moest veranderen. Niet omdat iemand anders dat vond, maar omdat ze zelf voelde dat ze zo niet verder wilde.
Ze sprak hardop de woorden uit die uiteindelijk het begin werden van haar nieuwe leven.
"Ik moet fit worden."
Niet alleen om af te vallen, maar vooral om weer mee te kunnen doen. Om weer energie te voelen. Om te voorkomen dat haar wereld nog kleiner zou worden.
Op zoek naar meer dan een sportschool
Zoals veel mensen begon Renate bij een reguliere sportschool. Vier tot vijf keer per week stond ze in de Basic-Fit, gewapend met YouTube-filmpjes die ze zo goed mogelijk probeerde na te doen. Ze werkte hard en was enorm gemotiveerd, maar ergens voelde ze dat er iets ontbrak. Ze wist niet waarom ze bepaalde oefeningen deed, hoe een trainingsschema was opgebouwd of wat haar lichaam eigenlijk nodig had om sterker te worden.
Dat gevoel bleef knagen. In de jaren daarna bezocht ze nog zes andere sportscholen. Iedere keer stapte ze vol goede moed naar binnen, maar even vaak liep ze teleurgesteld weer naar buiten. De grote hallen, de rijen apparaten en de anonimiteit gaven haar niet het gevoel dat ze ergens thuishoorde. Ze zocht geen plek om alleen calorieën te verbranden. Ze zocht begeleiding. Iemand die haar niet alleen vertelde wat ze moest doen, maar ook waarom.
Die zoektocht eindigde op een dag aan de Rijksstraatweg. Daar zag ze het bord van Fitfabriek De Baard.
De vraag die alles veranderde
De eerste ontmoeting met Ralf verliep totaal anders dan alle intakegesprekken die ze daarvoor had gehad. Ze was gespannen en hield er rekening mee dat haar gewicht, haar dwangstoornis of haar depressie onderwerp van gesprek zouden worden, maar dat gebeurde niet. Ralf stelde haar slechts één vraag. "Wat wil je?"
Die eenvoud verraste haar. Geen oordeel. Geen medelijden. Geen uitgebreide analyse van alles wat niet goed ging. Alleen de vraag waar het uiteindelijk allemaal om draait. "Soms begint vertrouwen niet met een antwoord, maar met de juiste vraag."
Zelfs de ruimte voelde anders. Er was licht. Openheid. Geen donkere fitnessloods waarin iedereen langs elkaar heen leefde, maar een omgeving waarin ze zich vrijwel direct op haar gemak voelde. Het gaf haar het vertrouwen om te blijven.
Een blok van dertig centimeter
Het moment dat Renate nooit meer vergeet, kwam al tijdens één van haar eerste trainingen. Ralf zette een blok van ongeveer dertig centimeter voor haar neer.
"Spring er maar op."
Voor een buitenstaander leek het een eenvoudige oefening. Voor Renate voelde het alsof ze voor een berg stond. Niet omdat haar lichaam het niet aankon, maar omdat haar hoofd direct allerlei scenario's bedacht. Ze zag zichzelf vallen. Ze zag zichzelf falen. Ze probeerde te onderhandelen. Misschien een lager blok. Misschien een stoeprand. Misschien een klein beetje hulp, maar Ralf bleef rustig. Hij zag dat de grootste uitdaging niet in haar benen zat, maar in haar hoofd.
Toen ze uiteindelijk toch sprong, gebeurde er iets wat veel groter was dan die dertig centimeter. Voor het eerst ervaarde ze dat haar eigen overtuigingen vaak veel groter waren dan de werkelijkheid.
Dat ene moment legde de basis voor het vertrouwen dat er inmiddels al vier jaar is. "Dat blok was maar dertig centimeter hoog. Voor mij voelde het als de Mount Everest."
Gewoon er zijn
Vier jaar geleden liep Renate onzeker de Fitfabriek binnen, op zoek naar een plek om haar doelen te bereiken. Ze vond veel meer dan dat. Ze vond een plek waar sporten niet draait om perfectie, maar om ontwikkeling. Waar je mag vallen, zolang je maar weer opstaat. Waar iedere training niet alleen je spieren sterker maakt, maar ook je vertrouwen in jezelf.
Ze lacht nog steeds als ze vertelt dat ze soms boos wordt op Ralf wanneer hij haar opnieuw uitdaagt. En ze weet ook dat er vast nog eens een sprong komt waarbij ze onderuitgaat, maar dat is niet erg. Want juist daar heeft ze geleerd dat vallen geen mislukking is.
Niet op de mat en niet in het leven. Zoals Renate het zelf misschien wel het mooist samenvat: "Ik moet niets. Het enige wat ik hoef te doen, is er te zijn."
"Bij de Fitfabriek hoef ik niet uit te leggen hoe ik me voel. Ze zien het vaak al voordat ik het zelf doorheb."
Iedere training brengt iets nieuws
Inmiddels is sporten niet meer iets wat Renate doet om af te vallen. Het is een vast onderdeel van haar leven geworden. Iedere training bouwt verder op de vorige. Ze merkt dat ze sterker wordt, soepeler beweegt en steeds meer vertrouwen krijgt in haar eigen lichaam. Waar ze vroeger vooral bezig was met het eindresultaat, geniet ze nu juist van het proces. Dat betekent niet dat de trainingen altijd makkelijk zijn. Integendeel.
Ralf weet precies wanneer hij haar moet uitdagen en wanneer hij juist wat gas terug moet nemen. Soms moppert ze op hem wanneer hij haar weer net iets verder uit haar comfortzone trekt. Achteraf begrijpt ze bijna altijd waarom hij dat deed.
Die persoonlijke begeleiding maakte ook het verschil tijdens een 24-uurs hardloopevenement, waar ze Ralf ondersteunde als verzorger. Voor veel mensen leek dat misschien een kleine rol, maar voor Renate was het een enorme overwinning. Ze stapte uit haar veilige thuisomgeving, liet haar vaste patronen los en ontdekte dat ze veel flexibeler was dan ze zelf altijd had gedacht.
Juist dat soort ervaringen laten haar zien hoeveel ze de afgelopen jaren gegroeid is.
Gezien worden
Volgens Renate zit het grootste verschil met andere sportscholen niet in de apparatuur of de trainingsmethodes. Het zit in de mensen.
Bij de Fitfabriek kent iedereen elkaar. Er is tijd voor een kop koffie, een goed gesprek en een grap, maar zodra de training begint weet iedereen waarvoor hij gekomen is. Aan tafel wordt bijgepraat. Op de mat wordt gewerkt.
Die combinatie van ontspanning en focus geeft haar rust. Ralf hoeft vaak niet eens te vragen hoe het gaat. Hij ziet het aan haar houding, haar blik of de manier waarop ze binnenkomt.
Soms wordt de training aangepast, soms wordt ze juist extra uitgedaagd. Altijd met hetzelfde doel: haar verder brengen dan ze zelf denkt dat mogelijk is.
En misschien is dat precies waar iedere verandering begint. Niet met de perfecte training of het perfecte plan, maar simpelweg met de moed om binnen te stappen en te beginnen.
"Ik moet niets. Het enige wat ik hoef te doen, is er te zijn."
Zelf ook de eerste stap zetten? Kom gerust een keer kennismaken bij Fitfabriek De Baard.