FITFABRIEK DE BAARD// Verhaal - De Fitfabriek
Leonie Scholten
"Je ziet vaak alleen het puntje van de ijsberg."
Het verhaal onder het puntje van de ijsberg.
Voor Leonie Scholten (46) is dat niet zomaar een uitspraak. Het is de manier waarop ze naar mensen kijkt. Als opnamecoördinator binnen de forensische verslavingskliniek Piet Roordakliniek beweegt ze zich dagelijks in een wereld die voor de meeste mensen verborgen blijft. Ze schakelt tussen de hoogbeveiligde kliniek in Zutphen en de uitstroomlocatie in Apeldoorn, plant opnames, voert casuïstiek met de reclassering en spreekt tijdens intakes mensen die vaak al jarenlang worstelen met verslaving, psychiatrie en delictgedrag.
Dat vraagt om een scherpe blik, maar misschien nog wel meer om oprechte nieuwsgierigheid. Achter ieder dossier zit een mens en achter ieder gedrag schuilt een verhaal. Juist die overtuiging maakt haar goed in haar werk, maar zorgt er ook voor dat de verhalen soms mee naar huis gaan. De verantwoordelijkheid, de complexe problematiek en de dagelijkse spanning vragen om een plek waar ze haar hoofd leeg kan maken en haar energie weer kan opladen.
Die plek vond ze in de Fitfabriek.
"Het is kleinschalig, persoonlijk en sociaal. Je wordt hier echt gezien."
Vanaf het eerste moment samen
Wat begon als een professionele relatie met Ralf, groeide uit tot veel meer. Niet alleen ontstond er een diepe persoonlijke liefde tussen hen, ook de Fitfabriek werd een gezamenlijk avontuur. Leonie stond letterlijk vanaf het eerste moment naast hem. Terwijl de sportschool nog gebouwd werd, hielp ze mee met schilderen, ging ze met flyers de wijk in en bezocht ze huisartsen en fysiotherapeuten om de komst van de Fitfabriek onder de aandacht te brengen.
Daardoor kent ze de gedachte achter de Fitfabriek misschien wel beter dan wie ook. Ze weet dat het nooit de bedoeling is geweest om de grootste sportschool van de regio te worden. Vanaf dag één draaide het om persoonlijke aandacht, kwaliteit en een plek waar mensen zich welkom voelen.
Dat is precies wat ze zelf jarenlang miste in de grote commerciële sportscholen waar ze eerder trainde. Daar voelde ze zich vaak één van de velen. De aandacht ging uit naar de fanatieke sporters en de cultuur waarin alles draaide om prestaties en uiterlijk. Bij de Fitfabriek ervaart ze juist het tegenovergestelde.
Sporten begint met kijken naar de mens
Wat Leonie iedere dag in haar werk doet, ziet ze ook terug op de trainingsvloer.
Wanneer er bij haar op het werk een nieuwe cliënt binnenkomt, kijkt ze nooit alleen naar het probleem waarmee iemand wordt aangemeld. Ze wil weten wie er tegenover haar zit, wat iemand heeft meegemaakt en wat er nodig is om weer vooruit te kunnen. Precies diezelfde benadering ziet ze terug binnen de Fitfabriek.
Er wordt niet gedacht vanuit standaard trainingsschema's of vaste programma's. Er wordt gekeken naar de persoon. Heeft iemand een hernia, een blessure, een drukke periode op het werk of zit iemand mentaal minder goed in zijn vel, dan wordt de training daarop aangepast. Niet door minder serieus te trainen, maar juist door slimmer te trainen. Volgens Leonie zit daar de echte kracht. Je hoeft niet altijd harder te trainen om beter te worden. Soms bereik je juist meer door te luisteren naar je lichaam en stap voor stap op te bouwen. "Je hoeft geen 100.000 kilo te tillen om fit te worden. Het gaat om consistentie en verstandig opbouwen."
Grenzen verleggen vraagt geduld
Die filosofie heeft ze ook zelf ervaren. Vroeger hockeyde ze fanatiek en later ontdekte ze het boksen. Vooral de technische manier waarop Ralf lesgaf sprak haar enorm aan. Het draaide niet om hard slaan, maar om techniek, timing en controle. Dat maakte iedere training uitdagend en zorgde ervoor dat ze zichzelf steeds weer wilde verbeteren.
Na een hernia-operatie moest ze haar manier van sporten echter volledig aanpassen. Waar ze vroeger vooral dacht in harder en meer, leerde ze dat vooruitgang soms juist begint met gas terugnemen. Ze ontdekte dat haar lichaam grenzen heeft, maar ook dat die grenzen langzaam kunnen opschuiven wanneer je verstandig traint en voldoende tijd neemt om te herstellen.
Juist daardoor durfde ze uiteindelijk iets te doen waarvan ze jarenlang overtuigd was dat het niets voor haar was: hardlopen. Iets wat ze, zoals ze zelf lachend zegt, vroeger "echt stom" vond. Toch bleef ze trainen, bouwde rustig op en ontdekte gaandeweg dat ook daarin veel meer mogelijk was dan ze ooit had gedacht. Onlangs liep ze zelfs haar eerste halve marathon. Een prestatie die een paar jaar geleden ondenkbaar leek.
"Soms ontdek je pas waartoe je in staat bent als iemand in jou blijft geloven."
Aandacht maakt het verschil
Volgens Leonie zit juist daarin de kracht van de Fitfabriek. Niet in de hoeveelheid apparaten of de nieuwste trainingsmethodes, maar in de oprechte aandacht voor de mensen die binnenkomen. De groepen blijven bewust klein, meestal niet groter dan tien tot twaalf deelnemers. Niet omdat er geen ruimte is voor meer sporters, maar omdat persoonlijke begeleiding altijd belangrijker zal blijven dan zoveel mogelijk mensen tegelijk laten trainen.
Wanneer een groep te groot wordt, plannen ze liever een extra les in dan dat de kwaliteit van de begeleiding verloren gaat. Dat zegt volgens Leonie alles over de cultuur binnen de Fitfabriek. Iedereen traint op zijn eigen niveau, krijgt de aandacht die nodig is en wordt uitgedaagd op een manier die past bij zijn of haar mogelijkheden. Daardoor voelen zowel beginners als ervaren sporters zich er thuis. Het gaat niet om vergelijken met anderen, maar om iedere week zelf een stap vooruit te zetten.
"Iedereen traint op zijn eigen niveau, krijgt de aandacht die nodig is en wordt uitgedaagd op een manier die past bij zijn of haar mogelijkheden."
De mens achter het verhaal
Misschien is dat wel de grootste overeenkomst tussen haar werk en de Fitfabriek. In beide werelden draait het uiteindelijk niet om de buitenkant, maar om de mens die daarachter schuilgaat. Net zoals zij in haar werk iedere dag probeert voorbij het gedrag van een cliënt te kijken, kijkt de Fitfabriek voorbij blessures, onzekerheden of het perfecte plaatje dat zoveel sportscholen uitstralen.
Vooral vrouwen die zich niet thuis voelen tussen de spiegels, de prestatiedrang en de cultuur van 'mooi en fit' wil ze daarom één boodschap meegeven. Wacht niet tot je denkt dat je goed genoeg bent om een sportschool binnen te stappen, maar zoek een plek waar je wordt gezien zoals je bent.
Een plek waar je veilig kunt trainen, waar je fouten mag maken, waar je jezelf kunt ontwikkelen en waar persoonlijke aandacht belangrijker is dan prestaties.
Meer dan een sportschool
Voor Leonie is de Fitfabriek uiteindelijk veel meer geworden dan een sportschool. Het is de plek waar ze na een intensieve werkdag haar hoofd leegmaakt, nieuwe energie opdoet en zelf ervaart wat ze anderen iedere dag probeert mee te geven: kijk niet alleen naar wat zichtbaar is, maar neem de tijd om de mens achter het verhaal te leren kennen. Want juist daar begint echte groei. Zoals bij een ijsberg zit ook bij mensen het grootste en meest waardevolle deel vaak verborgen onder de oppervlakte.
"Laat je niet afschrikken door de cultuur van 'mooi en fit'. Zoek een plek waar je gezien wordt en waar je gewoon jezelf mag zijn."
Zelf ook de eerste stap zetten? Kom gerust een keer kennismaken bij Fitfabriek De Baard.